Aranżacja open space – jak pogodzić strefy w jednym pomieszczeniu

Kiedy pierwszy raz zobaczyłam to mieszkanie, od razu wiedziałam, że aranżacja open space będzie wyzwaniem. Pokój dzienny połączony z aneksem kuchennym, a do tego wąski korytarz, który miał służyć jako jadalnia. Wszystko na 45 metrach. Klientka marzyła o przestronnym salonie, ale jednocześnie potrzebowała miejsca do pracy i kącika dla gości na noc. Zaczęłyśmy od dokładnego pomiaru i analizy, jak porusza się po tym układzie. Okazało się, że największym problemem jest brak wydzielonej sypialni, a kanapa z funkcją spania to jedyna opcja, jeśli nie chcemy tracić metrażu na dodatkowy pokój.



Wybrałyśmy narożnik z mechanizmem DL, który doskonale sprawdza się przy codziennym rozkładaniu. Dlaczego DL, a nie zwykły wysuw? tej opcji siedzisko nie przesuwa się do przodu, co oszczędza cenną przestrzeń przed meblem. Do tego tapicerka welurowa w odcieniu butelkowej zieleni – wygląda luksusowo, a przy tym jest praktyczna w salonie, gdzie często jada się posiłki. W środku materac piankowy o grubości 16 cm na stelazu listwowym, co daje naprawdę komfortowy sen. Klientka początkowo obawiała się, że welur będzie się brudził, ale nowoczesne impregnaty radzą sobie doskonale z plamami po winie czy kawie.



Kolejnym wyzwaniem było przechowywanie. W open space nie ma miejsca na oddzielną szafę na pościel, a goście potrzebują czystych koców i poduszek. Tu z pomocą przyszło lozko z pojemnikiem na posciel – wersalka, którą zamówiłyśmy na wymiar, ma głęboki schowek pod siedziskiem. Zmieściły się tam dwie kołdry, cztery poduszki i zapasowy koc. Przy okazji dorzuciłyśmy kilka pudełek na buty i drobiazgi. W małym mieszkaniu każda skrzynia się liczy, a ten mebel pozwolił pozbyć się dwóch oddzielnych szafek, które zagracały przestrzeń.



Jednak aranżacja open space to nie tylko mebel do spania. Trzeba też oddzielić strefę dzienną od kuchennej bez stawiania ścian. Postawiłyśmy na wyspę kuchenną z blatem z konglomeratu, który służy jednocześnie jako stół jadalniany. Tu pojawił się problem – goście na noc potrzebowali miejsca, a wyspa nie była wystarczająco długa. Rozwiązaniem okazał się składany blat przymocowany do ściany, który po rozłożeniu pomieści cztery osoby. Gdy jest złożony, nie przeszkadza w przejściu, a całość sprawia wrażenie lekkiej i przewiewnej.



Oświetlenie w open space to prawdziwa sztuka. Nie można polegać na jednym żyrandolu, bo wtedy kuchnia jest ciemna, a salon oślepiająco jasny. Zastosowałyśmy trzy strefy świetlne: nad wyspą wiszą dwa klosze z mosiądzu, w strefie wypoczynkowej lampa podłogowa z regulacją natężenia, a nad stołem jadalnianym kinkiet skierowany w dół. Dzięki temu wieczorem można stworzyć nastrój do filmu, a przy gotowaniu mieć odpowiednią widoczność. To drobiazg, ale zmienia komfort użytkowania całego pomieszczenia.



Nie mogłyśmy zapomnieć o przechowywaniu w kuchni. W open space wszystko widać, więc bałagan od razu rzuca się w oczy. Zamówiłyśmy szafki sięgające sufitu, z systemem cargo na sztućce i garnki. W jednej z nich ukryłyśmy deskę do prasowania i suszarkę do naczyń. Klientka martwiła się o zapachy – otwarta kuchnia może przeszkadzać w salonie. Doradziłyśmy mocny okap z filtrem węglowym i regularne wietrzenie. Po miesiącu użytkowania przyznała, że problem nie istnieje, bo wentylacja radzi sobie świetnie.



Ostatnim elementem był wybór kolorów. W małym open space lepiej unikać ciemnych barw na dużych powierzchniach. Zdecydowałyśmy się na jasną podłogę z desek dębowych i białe ściany. Akcenty kolorystyczne pojawiły się w dodatkach – poduszki w odcieniach musztardy i fioletu, a na ścianie za kanapą ogromny plakat w metalicznej ramie. To ożywiło przestrzeń bez jej przytłaczania. Klientka przyznała, że teraz salon wydaje się większy niż przed remontem, a goście często pytają, jak udało się zmieścić tyle funkcji w jednym pomieszczeniu. Odpowiedź jest prosta – to zasługa przemyślanej aranżacji open space, która łączy styl z codzienną wygodą.